Rezaletin Böylesi

Hafta başı itibariyle İstanbul,Tekirdağ ve çevre ilçelerde başlayan yoğun yağış sele dönüştü ve 30’dan fazla insanın hayatını kaybetti. Bunun yanında binlerce vatandaşımızın da maddi manevi kaybı oldu.

    Sel sonrası ortaya çıkan görüntüleri izlediğimizde bir çoğumuz nasıl bir ülkede yaşıyoruz? Başka bir ülkede yaşansaydı bu olay bu kadar hasar olmazdı. Yardım neden bu kadar geç geliyor? Diye sorular sorup duruyordu. Fakat bana kalsa böyle bir felaket Amerika’da veya Japonya’da da olsa yine aynı sonuçla karşılaşılırdı.

    Hayatını,evini,işyerini ve huzurunu kaybeden psikolojisi bozulan insanları gördükçe içimiz acıdı. Yalnız en fazla canımızı sıkan ve insanlığımızdan iğrendiğimiz olay ise yağmaydı. Tabi yağma olayında polisin ve askerinde eksikliği vardı. Gerekli önlemi alamadılar.

    Her ortamda insanlığımızdan övgüyle söz etmesini biliyoruz. Fakat gelin görün ki memleketimizde büyük bir felaket yaşanmış; televizyonlarda bölgeyi ve çaresiz insanları izlerken üzülüp acaba bir şey yapabilirmiyiz diye düşünürken fırsatçıların mağdur insanlarımızın evlerini,işyerlerini yağmalamaya kalkması kanımızı dondurdu.

    Sadece bu kadarda değil. Zonguldak’tan bir otobüs insanın bölgeye sırf yağma yapmak için geldiğini duyduğumda ve onların pişkin tavırlarını ekranlarda izlerken YUH dedim. Utanmaz insanlar hırsızlığı meşru bir şeymiş gibi görüp kameralardan çekinmeden birde mikrofona konuşmaları bu kadarda olmaz dedirtti. Ben çok üzüldüm, insanlığımdan utandım.

     Dünyaya rezil olduk benden söylemesi. Sanki Afrika ülkelerinden biriymişiz imajı verdi o iğrenç yağmacılar. “Güzel yurdumun insanları ne hale geldi”. Bir insan bu kadar alçalamaz. Artık herkes bizi böyle hatırlayacak biliyormusunuz.

     Daha önceleri biri suç işlendiğinde bırakın mikrofona konuşmayı yüzünü saklardı. Şimdi neden böyle oldu ?

    Gelin hep birlikte kınayalım o insanları, ayıplayalım yaptıklarının insanlık dışı bir şey olduğunu ve bir daha yapmamaları gerektiğini gösterelim onlara. Her zaman söylüyorum toplum olarak tepkimizi göstermesini bilmiyoruz. Yanlışa sessiz kaldığımız sürece onlara omuz vermiş oluruz.

                        Yüce Mevlam bize bir daha böyle acılar tattırmasın.